ΠΑΜΕ

Πανεργατικό Αγωνιστικό ΜΕτωπο – Π.Α.ΜΕ

Εκτελεστική Γραμματεία

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Προς:

Τις Τοπικές και Κλαδικές Γραμματείες, τις Γραμματείες Υγείας-Πρόνοιας του ΠΑΜΕ και τις Επιτρο­πές στα νοσοκομεία και τα προνοιακά ιδρύματα, τα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες, τα Συνδι­κάτα, τα Αγωνιστικά Ψηφοδέλτια

Θέμα: «Οι εξελίξεις στην υγεία – πρόνοια»

Τα μέτρα, που παίρνει η κυβέρνηση στην υγεία - πρόνοια, υπηρετούν τη δραστική περικοπή των κρατικών δαπανών, προκειμένου να εξασφαλίσει πόρους για τη χρηματοδότηση του κε­φαλαίου τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικής δράσης.

Συμβάλουν μαζί με τα άλλα αντεργατικά μέτρα που αφορούν το εισόδημα, τον εργάσιμο χρόνο, τις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα στα ΒΑΕ, η αύξηση της ανεργίας κλπ. και στην επιδείνωση της υγείας του λαού.

Οδηγούν στη συρρίκνωση των δημόσιων παροχών και των υποδομών του δημόσιου τομέα υγεί­ας - πρόνοιας, στην αύξηση των πληρωμών των εργαζομένων για υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας.

Ενισχύουν τον εμπορευματικό και επιχειρηματικό χαρακτήρα της λειτουργίας των δη­μόσιων Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν οι ίδιοι επι­πλέον ποσά για υπηρεσίες, που μέχρι σήμερα καλύπτονταν από τις εισφορές που πλήρωναν στα ασφαλιστικά ταμεία.

Είναι μέτρα, που έχουν αποφασιστεί πολλά χρόνια πριν και τώρα επισπεύδονται λόγω της κρίσης. Αυτά τα μέτρα έχουν μόνιμο χαρακτήρα.

Με το σχέδιο των συγχωνεύσεων επιδιώκουν να δημιουργήσουν λιγότερες και ισχυρότε­ρες από πλευράς επιχειρηματικότητας δημόσιες μονάδες υγείας.

Αντικειμενικά οι δημόσιες μονάδες υγείας, ως αυτοτελείς αυτοτροφοδοτούμενες επιχειρήσ­εις προκειμένου να διατηρήσουν τη λειτουργία τους θα αναγκαστούν: Να εξασφαλίσουν πε­ρισσότερα έσοδα από την πώληση των υπηρεσιών. Να αυξήσουν τις τιμές σε ιατρικές επι­σκέψεις, εξετάσεις και θεραπείες. Να μειώσουν το εργατικό «κόστος», δηλαδή να κάνουν πιο φθηνούς τους εργαζόμενους. Να βάλλουν κριτήρια με στόχο την αύξηση της κερδο­φορίας, αδιαφορώντας για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών από ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα υγείας – πρόνοιας για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Ταπιοβασικάμέτρατηςκυβέρνησηςκαιοιεπιπτώσειςτουςείναιταεξής:

1. Μειώνεται η κρατική χρηματοδότηση στα δημόσια νοσοκομεία κατά 600 εκατ € στα δη­μόσια νοσοκομεία και κατά 168 εκατ € για τη πρόνοια με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό του 2011 σε σχέση με το 2010. Επιπλέον, η κυβέρνηση επιδιώκει περικοπές ύψους 1δις 300ε­κατ € για το 2011 και 350 εκατ € για κάθε χρόνο μέχρι το 2015.

Αυτές οι περικοπές είναι συνέχεια των περικοπών των προηγούμενων χρόνων, που έχει σαν αποτέλεσμα τη μεταφορά των δαπανών στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και την ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης από τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, προκειμένου να εξασφα­λίσουν ένα μέρος των λειτουργικών τους δαπανών.

2. Υπάρχει καθιέρωση νοσηλίων στους ξενώνες (στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης) για ΑΜΕΑ και ψυχικά ασθενείς, που επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Με το μέτρο αυτό κινδυνεύ­ουν να μείνουν έξω από αυτές τις μονάδες οι ανασφάλιστοι. Επίσης, με την άσχημη οικονομ­ική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων και την αδυναμία τους να ανταποκριθούν σε επι­πλέον πληρωμές, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για αύξηση των εισφορών ή και περιορισ­μού των παροχών στους ασφαλισμένους.

3. Θα παρακρατείται ένα μέρος της σύνταξης των χρονίως πασχόντων και των αναπήρων που νοσηλεύονται σε προνοιακά ιδρύματα, για τα λειτουργικά τους έξοδα.

4. Προβλέπεται αύξηση των εισφορών των συνταξιούχων του δημοσίου για υγειονομική περί­θαλψη στο 4%, όπως ισχύει και για τους συνταξιούχους του ΙΚΑ.

5. Έχει ανακοινωθεί από την διοίκηση του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών στο κλάδο υγείας των ασφαλισμένων στον ΟΠΑΔ από 2,5% που είναι σήμερα, στο 7.65%, όπως ισχύει και για τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ.

6. Στους αγρότες είχε επιβληθεί 2,5% εισφορά για τον κλάδο υγείας, η οποία θα αυξάνεται αφού υποχρεωτικά θα μετατάσσονται σε ανώτερη ασφαλιστική κλάση ανά τριετία και μέχρι την 5 ^η κλάση.

7. Ετοιμάζεται νέος κανονισμός παροχών υγείας στα πλαίσια του Εθνικού Οργανισμού Παρο­χών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), που θα κάνει νέες περικοπές. Αφορά τα ταμεία ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ.

8. Έχουν μειωθεί οι λουτροθεραπείες του προγράμματος θεραπευτικού τουρισμού που δίνο­νται στους συνταξιούχους και ανάπηρους και με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου μειώνουν τους δικαιούχους.

9. Εκατοντάδες εξετάσεις και θεραπείες δεν καλύπτονται από τον ΟΠΑΔ, όπως υπέρηχοι, μα­στογραφίες, η γλυκοζιωμένη αιμοσφαιρίνη (για το σάκχαρο) κλπ. Το αποτέλεσμα είναι οι ασφαλισμένοι να πληρώνουν πλέον το 100% αυτών των εξετάσεων από τη τσέπη τους.

10. Έχει ανακοινωθεί και σχεδιάζεται η συγχώνευση, η κατάργηση ή αλλαγή χρήσης δη­μόσιων μονάδων υγείας: Η κατάργηση 3.000 νοσοκομειακών κρεβατιών με προοπτική να φθάσουν τις 10.000. Η κατάργηση 320 κλινικών των δημόσιων νοσοκομείων. Η εκχώρηση 550 δημόσιων κρεβατιών στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Σχεδιάζεται το κλείσιμο 132 παραρτημάτων των υγειονομικών μονάδων του ΙΚΑ.

Το αποτέλεσμα των συγχωνεύσεων – καταργήσεων νοσοκομείων, κλινικών και κρεβατιών θα είναι η ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία να βρεθεί κρεβάτι ή Μονάδα Εντατικής Θεραπεί­ας (ΜΕΘ) σε δημόσιο νοσοκομείο, η αύξηση της λίστας αναμονής για εξετάσεις, χειρουρ­γεία κλπ., η αύξηση των μετακινήσεων σε μεγάλες αποστάσεις, ο εξαναγκασμός των ασθε­νών να απευθύ­νονται στον ιδιωτικό τομέα. Συνολικά θα δυσκολέψει η γρήγορη και κο­ντά στον τόπο κατοι­κίας αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας.

11. Οι ασθενείς στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων πληρώνουν, 30-90€ για επίσκεψη σε γιατρούς.

12. Πληρώνουν 5€ ιατρική επίσκεψη για κάθε ειδικότητα ξεχωριστά και για εξετάσεις και θεραπείες στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων, στα Κέντρα Υγείας καθώς και στα πρώην νοσοκομεία του ΙΚΑ, που πλέον έχουν ενταχθεί στο δημόσιο σύστημα.

13. Πάνω από 1000 φάρμακα ευρείας κυκλοφορίας, πληρώνονται πλέον 100% από τους ασφαλισ­μένους αφού δεν αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά

ταμεία. Υπολογίζεται ότι γι’ αυτά θα πληρώσουν οι ασφαλισμένοι περίπου 152,9 εκατ € το χρόνο.

14. Έχει αποφασιστεί για τους απόρους και ανασφάλιστους να χορηγούνται μόνο αντίγραφα φάρμακα με κριτήριο τη μείωση του «κόστους» της φαρμακευτικής δαπάνης για το κράτος και όχι το όφελος του ασθενή. Το ίδιο ισχύει και για όλους τους άλλους νοσηλευόμενους με πλάνο σε κάθε κλινική κατ’ έτος, το 50% των χορηγούμενων φαρμάκων να είναι αντίγραφα.

15. Έχει αποφασιστεί να νοσηλεύονται σε 6 νοσοκομεία πανελλαδικά οι άποροι και οι ανα­σφάλιστοι (4 στην Αθήνα και 2 στην Θεσσαλονίκη). Αυτή η απόφαση και με δεδομένο το χαμη­λό επίπεδο παροχών στους απόρους και ανασφάλιστους, δημιουργεί τις προϋποθέσεις να διαμορφωθούν νοσοκομεία και κλινικές - φτωχοκομεία.

Με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, που πρόσφατα ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, προβλέπεται:

α) Η χρέωση των αλλοδαπών.

β) Ο περιορισμός των υπηρεσιών υγείας στους ανασφάλιστους.

γ) Η επέκταση της λίστας φαρμάκων, που δεν χρειάζονται συνταγή γιατρού και άρα δεν θα αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

δ) Η λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας. Έχει ήδη συγκροτηθεί και σύμφωνα με τη κυβέρνηση θα λειτουργήσει από 01/09/011. Πρόκειται για ένα μηχανισμό περικοπών παροχών υγείας και προώθησης του «βασικού πακέτου παροχών».

ε) Η ανατιμολόγηση των ιατρικών πράξεων στο δημόσιο, ώστε να φθάσουν τις τιμές της αγο­ράς και η καθιέρωση ανώτατου ορίου στις αποζημιώσεις από τα ασφαλιστικά ταμεία. Έτσι θα αυξηθεί το μέρος των πληρωμών που καλούνται να πληρώσουν οι ασθενείς είτε άμεσα, είτε μέσω αυξημένων εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία.

ζ) Ο περιορισμός των προσλήψεων. Ανά 10 εργαζόμενους που θα αποχωρούν θα προσλαμβάνε­ται 1 για το 2011 και ανά 5 αποχωρήσεις θα προσλαμβάνεται 1 μέχρι το 2015. Ήδη έχουν πα­γώσει οι προσλήψεις. Θα αυξηθεί η εντατικοποίηση των εργαζομένων στα νοσοκομεία με επι­πτώσεις στη ποιότητα της περίθαλψης των ασθενών. Γενικεύει την αντικατάσταση θέσε­ων μόνιμης και αποκλειστικής απασχόλησης με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πχ Επικουρικό προσωπικό. Με τα μέτρα για τις συγχωνεύσεις που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, προβλέπονται 703 λιγότεροι γιατροί, τη στιγμή που υπάρχουν τεράστιες ανάγκες. Προβλέπεται επίσης η μετακίνηση του υγειονομικού και άλλου προσωπικού ανάμεσα στις μονάδες υγείας και πρόνοιας στα όρια των υγειονομικών περιφερειών, όχι γιατί υπάρχει κάποια έκτακτη ανάγκη, αλλά γιατί η κυβέρνηση δεν προσλαμβάνει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό.

• Η έλλειψη προσωπικού στις μονάδες υγείας, έχει άμεση επίπτωση στην ποιότητα των πα­ρεχόμενων υπηρεσιών στους ασθενείς και στην ασφάλειά τους. Αντίστοιχη επίπτωση υπάρχει και με την επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας π.χ. το συνεχώς ανανεού­μενο προσωπικό, στερεί το προτέρημα της εμπειρίας και της εκπαίδευσης από την παροχή των υπηρεσιών του.
• Επίσης η έλλειψη προσωπικού οδηγεί στην καθυστέρηση ιατρικών εξετάσεων και θεραπ­ειών, μεγάλες αναμονές και εξαναγκασμό σε αρκετές περιπτώσεις ασθενών να απευθύνον­ται και να πληρώνουν αυξημένα ποσά στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα. Αλλά πολλοί από τους ασθενείς που νοσηλεύονται στα δημόσια νοσοκομεία, αναγκάζονται να πλη­ρώνουν μεγάλα ποσά σε αποκλειστικές νοσοκόμες λόγω των αυξημένων αναγκών τους, οι οποίες δε μπορούν να καλυφθούν από το ανεπαρκές σε αριθμό προσωπικό.
• Η έλλειψη προσωπικού, ιδιαίτερα στα επαρχιακά δημόσια νοσοκομεία, εξαναγκάζει σε μεγάλες μετακινήσεις των ασθενών, με σοβαρή οικονομική και κοινωνική επίπτωση στις οικογένειές τους.

ΙΟΥΛΗΣ2011

ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ 2011

Π ανεργατικό Α γωνιστικό ΜΕ τωπο – Π.Α.ΜΕ.

Μέλος τηςΠαγκόσμιαςΣυνδικαλιστικήςΟμοσπονδίας (Π.Σ.Ο.)

Γραμματεία Κοζάνης

http://www.pamehellas.gr e-mail : pame.kozanis@gmail.com http://pamekoz.blogspot.com

Εργαζόμενη, ε ργαζόμενε, γυναίκα, νέα και νέε, άνεργε, συνταξιούχε, οικονομικέ μετανάστη,

Η κρισιμότητα της απεργίας στις 11 του Μάη είναι πολύ μεγάλη. Δεν είναι μια ακόμη απεργία . Πρέπει να πλημμυρίσουν τώρα οι δρόμοι με ανθρώπους του μόχθου, να νεκρώσουν οι χώροι δουλειάς, να βουίξουν οι γειτονιές. Να κάνουμε αυτή την απεργία αρχή νέων αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Να μην επικαλούνται η τρόικα και η κυβέρνηση τη συναίνεση των εργαζομένων.

Με τις σημαίες του ΠΑΜΕ, με δυνάμωμα της οργάνωσης και σε συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχούς αγρότες μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω.

Όλοι και όλες με ένα σύνθ ημα:

Αρνούμαστε να κάνουμε άλλες θυσίες για την πλουτοκρατία. Απαιτούμε τώρα μέτρα πρ οστασίας για τους ανέργους, τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Την Τετάρτη 11 Μάη. Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις του Π.Α.ΜΕ στις 10πμ.

Το ΠΑΜΕ σε καλεί η επιτυχία της πανεργατικής απεργίας να γίνει δική σου υπόθεση. Δεν είναι εύκολο. Έχεις απέναντί σου την εργοδοτική τρομοκρατία, το μέτωπο εργοδοσίας, κυβέρνησης, ΝΔ, αλλά και των δυνάμεών τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, την ψευτιά και την παραπληροφόρηση.

Κάθε στασιμότητα και κάθε βήμα πίσω από τη γραμμή της ταξικής αναμέτρησης δίνει στην κυβέρνηση και στην πλουτοκρατία τη δυνατότητα να το παρουσιάσουν σα συναίνεση και αποδοχή της αντιλαϊκής επιδρομής και δίνει αέρα στα πανιά της αντιλαϊκής τους ρότας. Αν τώρα η απάντηση της εργατικής τάξης δεν είναι μαζική και δυναμική, οι επόμενες μάχες που θα κληθούμε να δώσουμε θα έχουν μεγαλύτερη δυσκολία. Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με καλύτερη οργάνωση και απόφαση, να τραβήξουμε το δικό μας δρόμο.

Αυτοί δεν αλλάζουν. Να αλλάξουμε εμείς θέση και στάση στο κίνημα. Οι ανάγκες μας, οι ανάγκες των οικογενειών μας πάνω απ’ όλα και όχι τα συμφέροντα και τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει τον πόλεμο εναντίον των κατακτήσεων του λαού με νέο κύμα αντιλαϊκών μέτρων: μείωση μισθών και συντάξεων, τσεκούρωμα επιδομάτων, κατάργηση ωραρίων, Συλλογικών Συμβάσεων, νέα φορολογικά βάρη, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας. Ετοιμάζεται νέα επίθεση στο Ασφαλιστικό με την κατάργηση των Βαρέων κι Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), την απαλλαγή της εργοδοσίας από ασφαλιστικές εισφορές, πετσοκόβονται οι επικουρικές συντάξεις. Όλα είναι μέτρα που ενισχύουν το κεφάλαιο και την κερδοφορία του.

Εργαζόμενε, εργαζόμενη,

Η οργάνωσή μας, η πάλη μας, η ταξική συνειδητοποίηση σήμερα είναι κατώτερη των απαιτήσεων, κατώτερη της επίθεσης που δεχόμαστε.

Για αυτό επιβάλλεται να δυναμώσει η ταξική ενότητα και συσπείρωση. Μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε ισχυροί και να αντεπιτεθούμε. Αδύναμοι είμαστε, όταν ο καθένας είναι μόνος του.

Καμία εμπιστοσύνη σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ !

Οι θέσεις τους και το πλαίσιο δράσης που προτείνουν είναι άσφαιρα πυρά . Είναι ευθυγραμμισμένα με την κεντρική πολιτική γραμμή του κεφαλαίου και της κυβέρνησης, αφού προβάλλουν ως διέξοδο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που είναι η γενεσιουργός αιτία της οικονομικής κρίσης.

Προσπαθ ούν να αφοπλίσουν την αγανάκτηση του λαού , αφού παρουσιάζουν τα ελλείμματα, το μνημόνιο και την τρόικα ως υπαιτίους για τη δεινή κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι, αθωώνοντας έτσι την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που δήθεν αναγκάζεται να πάρει σκληρά μέτρα. Κρύβουν την αλήθεια, ότι όλα τα μέτρα που παίρνονται ήταν στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, γιατί αυτό απαιτούσε το συμφέρον των μονοπωλίων.

Εργαζόμενε, εργαζόμενη,

Υπάρχει πλούσια πείρα. Η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα πλήρωσαν βαρύ τίμημα για λογαριασμό της πλουτοκρατίας. Τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν δεν είχαν γίνει και αυτοί οι αγώνες που έγιναν. Όμως αν η αντίσταση της εργατικής τάξης και του λαού γενικότερα ήταν πιο ισχυρή, πιο δυνατή σήμερα θα είχαμε σώσει περισσότερες κατακτήσεις.

Έχουμε την ευκαιρία μπροστά στα χειρότερα που έρχονται να αντιστρέψουμε την κατάσταση . Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Τα 75 δις που θέλει να μαζέψει η κυβέρνηση για το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης, θα επιχειρήσει για άλλη μια φορά να τα αντλήσει από το εργατικό – λαϊκό εισόδημα προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων . Όλα τα άλλα περί προστασίας αδυνάτων, πάταξης της φοροδιαφυγής και άλλα συναφή είναι εξολοκλήρου παραπλανητικά και ψευδή.

Γι ’ αυτό επιβάλλεται η ισχυροποίηση του ΠΑΜΕ παντού . Επιβάλλεται τώρα η οργανωμένη πάλη μέσα σε όλους τους χώρους δουλειάς με καθολική συμμετοχή στην απεργία . Αυτή τη στιγμή έχει ήδη μειωθεί ο μισθός εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις και προωθούνται οι ατομικές, αναδεικνύεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το πόσο αναγκαία είναι η οργάνωση της πάλης στους τόπους δουλειάς . Μια οργάνωση τέτοια που θα μπλοκάρει την περιστολή μισθών, θα φρενάρει την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, θα πετυχαίνει ικανοποιητικές αυξήσεις στα μεροκάματα, θα διεκδικεί ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, κλπ.

Ο κάθε κλάδος ξεχωριστά, αλλά και σε συντονισμό με άλλους, πρέπει τώρα να γυρίσει το γρανάζι που θα δώσει ώθηση στη μάχη που καλούμαστε να δώσουμε, ώστε να αποκρούσουμε την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και να πετύχουμε την υπογραφή ικανοποιητικών αυξήσεων σε μισθούς, μεροκάματα, για αποτροπή της αλλαγής των εργασιακών σχέσεων και των μαζικών απολύσεων . Η μάχη αυτή πρέπει να εκφραστεί με μαχητικό παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στις 11 του Μάη.

Στα πλαίσια του συντονισμού της δράσης είναι επείγουσα ανάγκη η πρόταξη και διεκδίκηση της προστασίας των ανέργων. Καμία θέση εργασίας δεν είναι διασφαλισμένη . Εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι ζουν σε απελπιστική κατάσταση. Απαιτείται προστασία των οικογενειών τους που επίσης υποφέρουν. Κανένα θύμα της ανεργίας δεν πρέπει να στερηθεί τουλάχιστον τις βασικές του ανάγκες.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Να μην επιτρέψουμε παραπέρα ιδιωτικοποιήσεις σε τομείς στρατηγικής σημασίας της οικονομίας . Η κυβέρνηση με τη χρόνια κατασυκοφάντηση των δημοσίων υπαλλήλων και με τη στήριξη των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών, στρώνει το έδαφος για να παραδώσει τα πάντα στο κεφάλαιο. Αν προχωρήσουν αυτά τα σχέδια το κόστος για το λαό θα είναι δραματικό. Τα ήδη επιβαρημένα τιμολόγια θα γίνουν πιο ακριβά. Πανάκριβο ρεύμα, νερό, πανάκριβες υπηρεσίες.

Να μας βρουν ριζικά αντίθετους τα νέα μέτρα στην Υγεία. Η προώθηση της εμπορευματοποίησης, οι συγχωνεύσεις, το κλείσιμο νοσοκομείων και μονάδων του ΙΚΑ, η κατάργηση των εξετάσεων και φα ρμάκων θα μας αναγκάσουν να βάλουμε ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη ή να μην μπορούμε να προστατεύσουμε την υγεία μας.

Διέξοδος από την κρίση για το λαό δεν υπάρχει, αν δεν πληρώσει η πλουτοκρατία. Μόνο εμείς μπορούμε να το επιβάλλουμε. Ένα δρόμο έχουμε: το δρόμο της σύγκρουσης και της ρήξης με τα μονοπώλια, την ΕΕ και τους πολιτικούς τους υπηρέτες . Έχουμε τη δύναμη, φτάνει να οργανωθούμε και να πάρουμε αποφάσεις. Να δώσουμε μαχητικό, βροντερό απεργιακό παρόν στις 11 του Μάη.

Απορρίπτουμε και καταδικάζουμε τα νέα μέτρα. Κάτω τα χέρια από τη ζωή των οικογενειών μας. Θα κλιμακώσουμε τον αγώνα. Θα συνεχίσουμε ως το τέλος της μάχης, για να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική και την εξουσία της πλουτοκρατίας.

Απαιτούμε και διεκδικούμε :

• Δουλειά για όλους, μόνιμη και σταθερή .
• Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
• Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντ άξεις τώρα.
• Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.
• Παροχή ιατροφαρμακευτικής κάλυψης σε όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Κάτω τα χέρια από τα Βαρέα κι Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ) και ένταξη νέων επαγγελμ άτων στη λίστα των ΒΑΕ.
• Σύνταξη στα 60 για τους άντρες και τα 55 για τις γυναίκες.
• Επαναφορά της 13 ^ης και 14 ^ης σύνταξης και του 13 ^ου και 14 ^ου μισθού.
• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών κι αντεργατικών νόμων, όπως 3863 και 3846.
• Καμία μείωση στις επικουρικές συντάξεις. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.
• Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
• Μείωση 30% της τιμής στα τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ.
• Φορολογία του κεφαλαίου με 45%
• Κατακόρυφες μειώσεις των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για εργαζόμενους και συνταξιούχους. Δωρεάν μετακινήσεις για ανέργους, τη μαθητική και σπουδάζουσα νεολαία.

Τ ην Τετάρτη 11 Μάη όλ οι στην απεργία

Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις του Π.Α.ΜΕ

στις 10 π μ στον Πεζόδρομο Κοζάνης και

στις 10 πμ στο Παλιό Πάρκο Πτολεμαΐδας

Η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να ρίξει στάχτη στα μάτια της φτωχής αγροτιάς εντείνει την προπαγάνδα της και με την παρουσία του πρωθυπουργού και του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Περιφέρειά μας, προπαγανδίζοντας ότι μπορεί να υπάρξει ανά

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ένα καλάθι γεμάτο φτηνή κοροϊδία, γεμάτο φτηνή κυβερνητική προπαγάνδα

Η κυβέρνηση , σε μια προσπάθεια να ρίξει στάχτη στα μάτια της φτωχής αγροτιάς, εντείνει την προπαγάνδα της και με την επίσκεψη του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Περιφέρειά μας, προπαγανδίζοντας ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της υπαίθρου, αν η κάθε διοικητική περιφέρεια του "Καλλικράτη" αναπτύξει και προωθήσει τα δικά της προϊόντα.

Στην πράξη πρόκειται για κορ οϊδία και εξαπάτηση. Η πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ έχει οδηγήσει τους μικρομεσαίους αγρότες και τα λαϊκά στρώματα στην κρίση, στη φτώχεια και την ανεργία. Η ΚΑΠ και ο ΠΟΕ έχουν οδηγήσει την εγχώρια παραγωγή σε συρρίκνωση, τις τιμές παραγωγού στα αγροτικά προϊόντα σε εξευτελιστικά επίπεδα. Από την άλλη το κόστος παραγωγής αυξήθηκε ακόμα περισσότερο και σ' αυτό συνέβαλε και η ίδια η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που αύξησε το συντελεστή του ΦΠΑ και τον ειδικό φόρο στα καύσιμα, το αγροτικό ρεύμα, αύξησε τις εισφορές στον κλάδο ασφάλισης του ΟΓΑ και στον ΕΛΓΑ κλπ., αλλά και η κατακόρυφη αύξηση των τιμών στα καλλιεργητικά μέσα (φυτοφάρμακα, λιπάσματα κλπ.) από τα μονοπώλια.

Όσο ακολουθείται η πολιτική του ευρωμονόδρομου, κανένα "καλάθι" δεν πρόκειται να δώσει τη λύση στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι. Αυτοί δεν έχουν ανάγκη από νέα επικοινωνιακά σλόγκαν και από μια πολιτική κοροϊδίας και δημιουργίας εντυπώσεων. Η κατάσταση δεν πρόκειται να αναστραφεί προς το καλύτερο, όσο εφαρμόζεται αυτή η πολιτική. Αντίθετα, θα χειροτερεύσει άμεσα ως αποτέλεσμα των αποφάσεων του "ελέγχου υγείας της νέας ΚΑΠ" και του μνημονίου.

Από το 2013 και μετά θα υπά ρξει περαιτέρω επιδείνωση από τη νέα αναθεώρηση της ΚΑΠ, με τη μείωση των επιδοτήσεων κατά 40% περίπου, τον αποκλεισμό από τις επιδοτήσεις των "ανενεργών αγροτών", δηλαδή την πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών, όπως και τον αποκλεισμό τους από τους Συνεταιρισμούς με το νέο Νομοσχέδιο της κυβέρνησης, ενώ επίσης το μνημόνιο και οι επικαιροποιήσεις του θα συμβάλουν ώστε το σκηνικό να γίνεται όλο και χειρότερο σε βάρος της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Μ' αυτές τις συνθήκες οι αγροτοκτηνοτρόφοι δεν αντέχουν και δεν μπορούν να παράγουν και δεν τους "σηκώνει" κανένα καλάθι. Όσο δε λαμβάνονται μέτρα:

• Για εγγυημένες τιμές παραγωγού και επιδοτήσεις που θα διασφαλίζουν βιώσιμο εισόδημα.

• Για μείωση του κόστους παραγωγής.

• Για προστασία της εγχώριας παραγωγής από τις αθρόες εισαγωγές.

• Για αναβάθμιση ζωής στην ύπαιθρο, με Δημόσια Υγεία - Πρόνοια, Παιδεία, πολιτιστική και αθλητική δημιουργία.

• Έργα υποδομής που θα εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

Κανένα αγροτικό καλάθι ανά Περιφέρεια δεν πρόκειται να δώσει ούτε την ελπίδα, ούτε τη λύση. Όλα αυτά αποτελούν φτηνή κοροϊδία, φτηνή κυβερνητική προπαγάνδα. Γιατί όλος ο λαός ενδιαφέρεται να έχει φτηνά, ποιοτικά και υγιεινά τρόφιμα και οι μικρομεσαίοι αγρότες μπορούν να τα εξασφαλίσουν, με άλλον όμως τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, που συμφέρει τους εργαζόμενους και την αγροτιά. Ο αγώνας χρειάζεται να είναι κοινός για τα λαϊκά στρώματα. Γι' αυτό προβάλλει η ανάγκη συγκρότησης ενός πανίσχυρου, κοινού, λαϊκού μετώπου, που θα σταθεί απέναντι από το "μέτωπο" των μονοπωλίων και θα συγκρουστεί μαζί του.

Αγωνιζόμαστε για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και τη δημιουργία των προϋποθέσεων εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής, που θα προωθεί μια διαφορετική αγροτική ανάπτυξη, που συμφέρει το λαό και όχι τα μονοπώλια.

Μ ια αγροτική ανάπτυξη, που θα υλοποιείται στο πλαίσιο του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, θα στηρίζεται στον παραγωγικό συνεταιρισμό και στις κρατικές καθετοποιημένες αγροτικές μονάδες, θα εξασφαλίζει σταθερή δουλειά και καλό εισόδημα στους μικρομεσαίους αγρότες, θ' αξιοποιεί όλες τις δυνατότητες της χώρας για την παραγωγή επαρκών, φτηνών και υγιεινών τροφίμων για τη διατροφή του ελληνικού λαού και πρώτων υλών για τη μεταποιητική βιομηχανία.

Κοζάνη , 0 5 .05.2011

Ομιλία συγκέντρωσης για την Παγκόσμια Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας

Συναδέλφισσες -φοι, συναγωνίστριες -στές, φίλες και φίλοι

η σημερινή συγκέντρωση γίνεται σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας με πρωτο­βουλία του ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ με σκοπό να τιμήσουμε την Πα­γκόσμια Μέρα της εργαζόμενης Γυναίκας. Το γεγονός ότι δεν γίνεται στις 8 Μάρτη δείχνει ότι δεν την αντιμετωπίζουμε επετειακά ή τυπικά αλλά ουσιαστικά με στόχο να θυμηθούμε, να τιμήσουμε και να παραδειγματιστούμε από τον αγώνα των αγωνιστριών εργατριών γυναικών των γενεών που πέρασαν. Να επικαιροποιή­σουμε το μήνυμα του αγώνα τους και αγώνα μας, για πραγματική ισότητα κι όχι μόνο διακηρυχτική ή νομική. Ενός αγώνα που για να έχει μόνιμα αποτελέσματα πρέπει να διεξαχθεί στο πλευρό του ταξικού εργατικού κινήματος ως την κατάρ­γηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Φίλες και φίλοι

Είναι ανάγκη να θυμίσουμε την αρχική σημασία της καθιέρωσής της Παγκόσμιας Μέρας της εργαζόμενης Γυναίκας, γιατί εδώ και πάνω από 20 χρόνια γίνεται μια προσπάθεια, που λόγω της δύναμης των ιδεολογικών μηχανισμών του αστικού κράτους εν μέρει έχει πετύχει, να μετατραπεί η 8η του Μάρτη σε μια μέρα άχρω­μη και άοσμη όπου οι γυναίκες μαζεύονται σε ταβέρνες, σε εστιατόρια και γιορ­τάζουν τη μέρα τους γενικά και αόριστα ή όπου σαν τον αντίπαλο τους βλέπουν τους άντρες, τους συζύγους ή μια μέρα σαν αυτή του Βαλεντίνου όπου αναμένουν το δωράκι που τους αξίζει σαν ένδειξη αγάπης κλπ. Δεν λέμε βέβαια ότι είναι κακό οι γυναίκες να πάνε να πιουν έναν καφέ ή ένα κρασάκι και να συζητήσουν τα προβλήματά τους. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να συζητήσουν τα πραγ­ματικά, τα κοινά τους προβλήματα, να αναζητήσουν τις αιτίες τους, να εντοπιστεί η ρίζα τους και να επιλεγούν τα μέσα και οι τρόποι για την αντιμετώπισή τους. Μια συζήτηση όπου θα ξεκινά από τη συνείδηση ότι η ζωή της γυναίκας και αυ­τών που αγαπά και μαζί τους πορεύεται το δρόμο της ζωής κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη, όσο το γέρικο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα παραμένει όρθιο. Λοιπόν σ' αυτήν την χειροτέρευση μπορεί και πρέπει να μπει ένα τέλος.

Συναγωνίστριες -στές

Ας θυμηθούμε όμως και λίγα πράματα απ' την ιστορία. Το 1901 στη δεύτερη διε­θνή συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών (έτσι ονομαζόταν τότε οι κομμου­νίστριες) η γερμανίδα επαναστάτρια Κλάρα Τσέτκιν έκανε την πρόταση να καθιε­ρωθεί η 8η του Μάρτη σαν Διεθνής Μέρα της εργαζόμενης γυναίκας. Της εργα­ζόμενης όχι γενικά όλων των γυναικών, γιατί υπάρχουν και γυναίκες που καλο­περνούν, δεν τραβάν τα ζόρια των εργατριών. Επίσημα, καθιερώθηκε η πρώτη Πα­γκόσμιας Μέρας της Εργαζόμενης Γυναίκας το 1910 την οποία τιμούσαν με ανάλογες εκδηλώσεις τα εργατικά κόμματα και συνδικάτα. Η 8η του Μάρτη επι­λέχτηκε προς τιμήν και σε ανάμνηση των δολοφονημένων εργατριών στην απεργία στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης στις 8 του Μάρτη του 1857 στις ΗΠΑ. Η απερ­γία εκείνη ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινή­ματος, γιατί έβαζε στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της πάλης κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών και μάλιστα σε συνδυασμό και στα πλαίσια του αγώνα ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση. Ήταν λοιπόν η πρώτη εκδήλωση χειραφέτησης της γυναίκας, συνειδητοποίησης της δύναμής της και της προσφοράς της. Αυτή η μέρα μνήμης, τιμής και αγώνα, αγνοήθηκε για πάρα πολλά χρόνια αλλά η δύναμη ήταν τέτοια και ιδιαίτερα όταν στο ένα τρίτο της Γης υπήρχαν σοσιαλιστικές χώρες, που τελικά αναγκάστηκε να την υιοθετήσει και ο ΟΗΕ και να γίνει επίσημη ημέρα για τη γυναίκα σε όλο τον κόσμο. Βέβαια, σιγά σιγά έχασε τον αγωνιστικό της χαρακτήρα, όχι όμως από την πλευρά των εργατικών σωματείων που παλεύουν, όχι από την πλευρά των γυναικείων οργανώσεων που αγωνίζονται. Αλλά ο επίσημος γιορτασμός, αυτός που βλέπουμε από τα ΜΜΕ, τις εφημερίδες του συστήματος έχει καθιερωθεί σαν μια μέρα φλυαρίας για τις γυναίκες γενικά, με ωραιοποίηση της θέσης των γυναικών, για τα νομικά επιτεύγματα της δικτατορίας των καπιταλιστών κλπ.

κάθε χρόνο λέγονται πολλά, υπερβολικά πολλά, αποσιωπούνται όμως περισσότε­ρα!

Συναγωνίστριες -στές

Η φετινή Παγκόσμια Μέρα της εργαζόμενης γυναίκας, βρίσκει τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λοιπών εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων αντιμέτωπες με την άγρια αντιλαϊκή επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο. Με πρόσχημα την καπιταλιστική οικονομική κρίση, το Μαύρο Μέτωπο κεφαλαίου-κυβέρνησης ΠΑ­ΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ο συφερτός του ευρωμονόδρομου, σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, λαμβάνει και υλοποιεί πρωτοφανούς βαρβαρότητας αντιλαϊκά μέτρα. Μέτρα προσχεδιασμένα από καιρό και όχι έκτακτα, αφού φιγου­ράρουν πολλά χρόνια τώρα στα προγράμματα των κομμάτων και σε μνημόνια και συνθήκες όπως του Μάαστριχτ. Μέτρα που, αν δεν μεταβληθεί ο συσχετισμός δύναμης ανάμεσα στις αντιμαχόμενες τάξεις προς όφελος των εργαζομένων, θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της «ανταγωνι­στικότητας» της καπιταλιστικής οικονομίας, κάνοντας την εργατική δύναμη ακόμα πιο φθηνή και σαρώνοντας δικαιώματα και κατακτήσεις ενός αιώνα.

Στις συνθήκες αυτές, η ανισοτιμία ανάμεσα στα δυο φύλα εκδηλώνεται με μεγα­λύτερη ένταση, οξύνονται ιδιαίτερα ορισμένες πλευρές και εκφράσεις της. Αναδει­κνύεται ταυτόχρονα πιο καθαρά η ταξική βάση της γυναικείας ανισοτιμίας. Μπο­ρεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητό ότι το γυναικείο ζήτημα είναι αποτέλεσμα της ταξικής εκμετάλλευσης, ότι δεν έχει τις ίδιες επιπτώσεις στη ζωή ολόκληρου του γυναικείου φύλου, αλλά πλήττει τις εργαζόμενες, τις νέες που προέρχονται από εργατικές - λαϊκές οικογένειες, αλλά και τις αυτοαπασχολούμενες, τις φτωχές αγρότισσες.

Ορισμένα στοιχεία για τις εργαζόμενες είναι αποκαλυπτικά. Κατά την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, η ανεργία στις γυναίκες σημείωνε ποσοστά υπερδι­πλάσια από αυτά των ανδρών. Στο τρίτο τριμήνου του 2008, η γυναικεία ανεργία ανέρχεται στο 10,9% ενώ η ανεργία των ανδρών ήταν στο ίδιο διάστημα στο 4,7%. Η εκδήλωση της οικονομικής κρίσης έπληξε το ανδρικό φύλο περισσότερο αφού εκπροσωπείται σε μεγαλύτερο ποσοστό και απόλυτο αριθμό στην αγορά ερ­γασίας, ανέβασε σημαντικά την ανεργία των ανδρών στέλνοντας μαζικά εργαζόμε­νους στην ανεργία. Αυτό, όμως, δεν ανατρέπει την εικόνα.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το Γ' τρίμηνο του 2010 καταγράφουν στις γυναί­κες 15-29 ετών ποσοστό ανεργίας που ανέρχεται σε 30,6%, ενώ τη μεγαλύτερη διόγκωση της ανεργίας αντιμετωπίζει η ηλικιακή κατηγορία 20-24 ετών, οι νέες γυναίκες, πολλές από τις οποίες βγαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας. Η ανεργία στις γυναίκες αυτής της ηλικίας ανέβηκε από το 27,9% το τρίτο τρίμηνο του 2008 στο 32,4% το τρίτο τρίμηνο του 2009 και εκτινάχθηκε σε 40,6% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Οι γυναίκες που έχουν ή σκέφτονται να δημιουργήσουν οικογένεια θεωρούνται λιγότερο συμφέρουσες για την εργοδοσία και τα κέρδη. Αυτός είναι ένας σοβαρός παράγοντας της διόγκωσης της ανεργίας στις νεότερες ηλικίες, είναι η αιτία της καταιγίδας των απολύσεων εργαζόμενων μητέρων, ακόμα και εγκύων, παρά την τυπική νομοθετική απαγόρευση.

Οι εργαζόμενες αμείβονται, κατά μέσο όρο, λιγότερο από τους άντρες συναδέλ­φους τους. Η έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των νοικοκυριών της ΕΛΣΤΑΤ, με περίοδο αναφοράς το 2008, παρουσιάζει τις αμοιβές των ανδρών να υπερτερούν σε σχέση με αυτές των γυναικών. Η διαφορά υπολογίζεται σε 7,0% όσον αφορά το δημόσιο και σε 19,6% όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα.

Ο καπιταλισμός, παρά την τυπική-νομοθετική ισότητα που αναγνώρισε ανάμεσα στα δύο φύλα, επιδιώκει να βρίσκονται οι γυναίκες με το ένα πόδι στην παραγωγή και με το άλλο στο σπίτι. Να μοιράζονται ανάμεσα στην εργασία και στη φροντί­δα για τις ανάγκες της οικογένειας, να αποτελούν ένα είδος φτηνού ή και απλή­ρωτου ευέλικτου εργατικού δυναμικού που να αναπληρώνει τα κενά και τις ελλεί­ψεις των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών, να αναλαμβάνει τη φροντίδα των μικρών παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων, γενικά των «εξαρτη­μένων» μελών της οικογένειας.

Συναδέλφισσες -φοι

Οι επιπτώσεις της αντιλαϊκής επίθεσης στις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι ιδιαίτερα έντονες. Οι γυναίκες κάτω από το βάρος της εκμετάλλευσης και της διπλής καταπίεσης, κάτω από το φορτίο των προβλη­μάτων και των ευθυνών που επωμίζονται, μετατρέπονται σε «εύκολο στόχο» για τις πιέσεις και τους εκβιασμούς του κεφαλαίου και της εργοδοσίας. Υποχρεώνο­νται να «επιλέξουν» ανάμεσα στη μερική απασχόληση, στην επιχειρησιακή ή ατο­μική σύμβαση και την ανεργία, αναγκάζονται πιο εύκολα να υποχωρήσουν από τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους κάτω από την απειλή της απόλυσης, εκβιάζονται να αποδεχθούν λύσεις εντός του συστήματος, πιέζονται να αναδιπλωθούν σε συ­ντηρητικές θέσεις.

Συναδέλφισσες, συντρόφισσες, φίλες

είναι θέση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος πως «κριτήριο του βαθμού τα­ξικής συνειδητότητας και ταξικής ευθύνης είναι η πάλη για τη ζωή και τα προβλή­ματα των εργαζόμενων γυναικών, των γυναικών της εργατικής τάξης, για τη συμ­μετοχή τους στην ταξική πάλη, στο ταξικά προσανατολισμένο συνδικαλιστικό κί­νημα». Το ταξικό κίνημα, το ΠΑΜΕ και τα σωματεία που συμμετέχουν σ' αυτό, επισήμανε την ανάγκη να ξεπεραστούν τα εμπόδια και οι δυσκολίες που κρατούν τις εργαζόμενες μακριά από το κίνημα και ανέδειξε αναγκαιότητα της αύξησης της ένταξης των γυναικών και της νεολαίας, σε σημαντικό παράγοντα για την τα­ξική ανασύνταξη του κινήματος.

Βέβαια και η κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων γυναικών δεν είναι καλύτερη. Για παράδειγμα, είναι υποχρεωμένες να δουλεύουν και να μεγαλώνουν ταυτόχρο­να τα παιδιά τους στην περίοδο της λοχείας, δεν έχουν άδεια και επίδομα μη­τρότητας, αν είναι συμβοηθούντα μέλη σε οικογενειακή επιχείρηση, επειδή τα μι­κρομάγαζα «φυτοζωούν», πρακτικά δεν έχουν ασφάλιση άρα και σύνταξη, τα ωράρια εργασίας τους είναι εξοντωτικά. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και η κρίση οδηγεί στο κλείσιμο τα μικρομάγαζα, δηλαδή στην ανεργία, αλλά δεν έχουν ούτε αυτό το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Τα ίδια ισχύουν και για τις αγρότισσες. Για παράδειγμα, από τότε που άρχισαν να πληρώνουν υψηλά ασφάλιστρα στον ΟΓΑ διέκοψαν την ασφάλιση από αδυναμία να την πληρώνουν και δεν έχουν ια­τροφαρμακευτική περίθαλψη, ούτε σύνταξη.

Ακόμα μεγαλύτερες αντιξοότητες στη ζωή τους αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια. Και αυτή ακόμα η απλή συγκατοίκηση ενός νέου ζευγαριού συναντά σοβαρά εμπόδια. Όπως όλα τα αγαθά, έτσι και η στέγη και οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, η ενέργεια, το νερό, οι τηλεπικοινωνίες, στον καπιταλισμό είναι εμπορεύματα, των οποίων το κόστος οι νέοι δυσκολεύονται να καλύψουν. Πολλοί αναγκάζονται να πληρώνουν δυσβάσταχτα δάνεια για πολλά χρόνια της ζωής τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν στέγη για την οικογένειά τους. Άλλοι δεν έχουν ούτε αυτήν τη δυνατότητα, και συνεχώς πληθαίνουν οι περιπτώσεις των ζευγαριών, ακόμα και των οικογενειών, που μένουν κάτω απ' την ίδια στέγη με τους γονείς τους, για οικονομικούς λόγους.

Πιο σύνθετες δυσκολίες προκύπτουν από τη στιγμή που το ζευγάρι αποφασίζει να αποκτήσει παιδί. Ο οικογενειακός προγραμματισμός σε συνθήκες επέλασης της ανεργίας και της ανέχειας είναι ανύπαρκτος, ο προγεννητικός έλεγχος πανάκρι­βος. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός έχουν μετατραπεί σε πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο, στο πλαίσιο της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας. Η ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, στην οποία καταφεύγουν όλο και περισ­σότερα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας, βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και έχει αναδειχθεί σε ιδιαίτερα κερδοφόρα επιχείρηση, σε βάρος φυσικά των υποψήφιων γονιών.

Η φροντίδα και η ανατροφή του παιδιού αποτελεί ευθύνη, την οποία οι γονείς πρέπει να φέρουν σε πέρας αποκλειστικά με δικές τους προσπάθειες, ακόμα και θυσίες, αφού οι αντίστοιχες υποδομές και υπηρεσίες παρέχονται και αυτές ως εμπόρευμα. Το κόστος των τροφείων του παιδικού σταθμού, δημοτικού ή ιδιωτι­κού, επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό της οικογένειας, ενώ οι παιδικοί σταθμοί δεν επαρκούν για την κάλυψη όλων των αναγκών.

Ο ελεύθερος χρόνος συμπιέζεται ασφυκτικά, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, οι οποίες καλούνται να σηκώσουν το μεγαλύτερο φορτίο από τις ευθύνες στην οικογένεια. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, προκύπτει έντονη κόπωση, σωματική και ψυχική, που επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού. Η αμοιβαία αγάπη, η εμπιστοσύνη, ο σε­βασμός, αν δε συνδεθούν με τις αξίες και τον αγώνα του ταξικού εργατικού και γενικότερα του ριζοσπαστικού λαϊκού κινήματος, δεν αρκούν για να καταργήσουν τον ανταγωνισμό και μέσα στην οικογένεια, τον ατομικισμό, τις «αξίες» του κα­πιταλισμού με τις οποίες γαλουχούνται οι νέοι από μικρή κιόλας ηλικία για να τις αναπαράγουν στο διηνεκές.

Η φετινή Παγκόσμια Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας αποτελέσει σταθμό και αφετηρία για την οργάνωση ακόμη πιο μαζικά των γυναικών από τα λαϊκά στρώματα στο ταξικό συνδικαλιστικό, στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, στις αγωνιστικές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών και της νεο­λαίας. Για την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΟΓΕ και ΜΑΣ, την οργάνωση και την αντεπίθεση με στόχο την αλλαγή τάξης στην εξουσία, την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης και την κατάκτηση της ισοτιμίας των γυναικών. Που σημαίνει και δράση για συσπείρωση, οργάνωση των πιο πρωτοπόρων και συνειδητών εργατριών στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης για την κατάκτηση της εξουσίας. Και που απαιτεί ακόμη πιο δραστήρια, πιο αποφασιστικά, πιο ολοκληρωμένα να εντείνουμε τη δράση μας, να υπηρετείται η ανάγκη της ιδιαίτερης δουλειάς στις γυναίκες των εργατικών, των λαϊκών στρω­μάτων, στις νέες, για να έχουμε τα αποτελέσματα που απαιτούν οι σύγχρονες συνθήκες της ταξικής, πολιτικής πάλης.

Φίλες και φίλοι

Η πάλη για τη λύση του γυναικείου ζητήματος είναι όρος και προϋπόθεση για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Με τη σημερινή μας εκ­δήλωση, θέλουμε να συμβάλουμε λιγάκι στην κατανόηση, στη συνειδητοποίηση του κοινωνικού φαινομένου της γυναικείας ανισοτιμίας, της ρίζας του που είναι η ταξικά διαιρεμένη και εκμεταλλευτική κοινωνία και των όρων της εξάλειψής του που είναι η ανατροπή της και η εγκαθίδρυση της εξουσίας της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

Αρβανιτίδης …συνέχεια

Αρβανιτίδης ...συνέχεια

Απολύσεις στον “Αρβανιτίδη” Κοζάνης

Απολύσεις στον "Αρβανιτίδη" Κοζάνης

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 29/06/2010

ανακοίνωση απεργία 29.06.2010

 

αφισα για απεργία 29.06.2010

για τις προσλήψεις στη ΔΕΗ ΑΕ, για την υγεία

Κοροϊδία και δούλεμα από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

ΠΑΜΕ ΔΕΗ για επιτυχόντες διαγωνισμών 2007-08

…σιωπηρή διαμαρτυρία για την Υγεία

φωνή είναι μόνο η φωνή

Γιατί είναι κρίσιμες οι ευρωεκλογές για τα λαϊκά συμφέροντα;

Στις ευρωεκλογές κρίνεται αν ο λαός μετά απ' αυτές θα είναι πιο δυνατός για να αποκρούσει τα χειρότερα μέτρα που ήδη έχουν αποφασιστεί στην ΕΕ και θα επιχειρήσουν να τα επιβάλουν μετά τις εκλογές, είτε στην κυβέρνηση είναι η ΝΔ είτε το ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, πρόσφατα, η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής στην Πράγα αποφάσισε 10 «ενέργειες», που υπηρετούν την επιτάχυνση στην εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Είναι μέτρα για τη σωτηρία των κερδών και πράσινο φως για πιο στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων. Στο όνομα της κρίσης και της ανόδου της ανεργίας, προτείνει περιορισμό σε μαζική κλίμακα των ημερών εργασίας, πιο εντατικές ελαστικές και ευέλικτες σχέσεις εργασίας, επέκταση της απλήρωτης εργασίας των νέων μέσω της μαθητείας, μεγαλύτερους περιορισμούς στο λεγόμενο μη μισθολογικό κόστος, δηλαδή στις κοινωνικές δαπάνες και την Ασφάλιση. Ηδη στην Ελλάδα η κυβέρνηση έχει αποφασίσει «πάγωμα» μισθών.

Στη μάχη των ευρωεκλογών κρίνεται ο χαρακτήρας της ΕΕ, οι συνέπειες από τη συμμετοχή της Ελλάδας στην καπιταλιστική αυτή διακρατική Ενωση, η διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ σήμερα και το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια και η πολιτική ενσωμάτωσης και προσαρμογής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, την οποία εφάρμοσαν απαρέγκλιτα και οι δύο, πολιτική που τσακίζει τα εργασιακά, τα λαϊκά δικαιώματα.

Η εναλλαγή στην κυβερνητική εξουσία των φιλελεύθερων με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα παντού στην Ευρώπη έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση τους λαούς. Τα άλλα κόμματα, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ., Οικολόγοι - Πράσινοι δεν μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση για το λαό και τη νεολαία. Είναι κόμματα που η στρατηγική τους είναι ενταγμένη στη στρατηγική της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Τα προγράμματά τους είναι σε κεντροδεξιά (ΛΑ.Ο.Σ) ή σε σοσιαλδημοκρατική - κεντροαριστερή (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) διακυβέρνηση. Το ίδιο και οι Οικολόγοι - Πράσινοι που στην ΕΕ έχουν ψηφίσει όλες τις αντιλαϊκές επιλογές. Στη Γερμανία που συγκυβέρνησαν συμμετείχαν στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, με υπουργό Εξωτερικών τον πρόεδρό τους (Γ. Φίσερ).

Οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις συνεργασίας με τη συμμετοχή δυνάμεων του ονομαζόμενου «Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» σε μεγάλες χώρες της ΕΕ (Γαλλία, Ιταλία) έχουν δοκιμαστεί και απέτυχαν, ήταν αντιλαϊκές. Οχι μόνο έχουν αποτύχει παταγωδώς να ανακουφίσουν έστω και στο ελάχιστο τα λαϊκά στρώματα των χωρών τους, αλλά αντίθετα έχουν οξύνει τα προβλήματα, έχουν οδηγήσει στην προώθηση των καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς της κοινωνίας.

Οδήγησαν στον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος, σε διάλυση ή μετάλλαξη των κομμουνιστικών κομμάτων, σε συρρίκνωση της επιρροής και της δύναμής τους μέσα στα εργατικά λαϊκά στρώματα μεγάλων χωρών, σε ένταση της αντικομμουνιστικής και αντισοσιαλιστικής εκστρατείας της ΕΕ. Εχουν ηττηθεί κατά κράτος οι θεωρίες περί «κοινωνικού κράτους», περί μιας ΕΕ των λαών και των κινημάτων, όπου προπαγανδίζουν την ουτοπία ότι «ο άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη», καλλιεργώντας αυταπάτες.

Η αποδυνάμωση συνολικά του δικομματισμού, με ταυτόχρονη ισχυροποίηση του ΚΚΕ και ήττα του οπορτουνισμού, είναι το μόνο αποτέλεσμα που συμφέρει το λαό. Θα δημιουργήσει άλλο κλίμα, θα εκφραστεί σε ανάταση του εργατικού κινήματος, θα δώσει ώθηση στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Είναι η απάντηση για να μην πληρώσει ο λαός την κρίση.

Το ΚΚΕ έχει πρώτ' απ' όλα στραμμένη την προσοχή του στο κίνημα. Κίνημα που συμβάλλει όχι μόνο στην πολιτική και ιδεολογική χειραφέτηση από την αστική πολιτική, αλλά και που προωθεί τη συμμαχία του με τα άλλα λαϊκά στρώματα. Γιατί απ' αυτό αρχίζει η εναλλακτική λύση που φτάνει στη λαϊκή εξουσία και τη λαϊκή οικονομία. Επομένως, είναι κρίσιμες οι εκλογές για τα λαϊκά συμφέροντα. Και η ψήφος είναι όπλο τιμωρίας της αντιλαϊκής πολιτικής με ταυτόχρονη ενδυνάμωση της πορείας για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, της προοπτικής της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας με ψήφο στο ΚΚΕ.

«ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ. Μόνος κερδισμένος το μεγάλο κεφάλαιο

Με δισεκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των εργαζόμενων, η κυβέρνηση θα πριμοδοτήσει την τζάμπα εργασία, δημιουργώντας νέα τετελεσμένα για μετά την κρίση

«Απασχολήσιμοι - καταρτίσιμοι - ανακυκλώσιμοι». Θα μπορούσε να είναι το μότο του αποκαλούμενου «Σχεδίου Δράσης για την Απασχόληση» το οποίο παρουσίασε την περασμένη Πέμπτη η κυβέρνηση της ΝΔ. Μέσω αυτού και με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας, επιχορηγεί με δισεκατομμύρια ευρώ τους κάθε λογής εργοδότες στον Ιδιωτικό και το Δημόσιο Τομέα.

Συγκεκριμένα, το «Σχέδιο Δράσης» αφορά σε προγράμματα και δράσεις για τα έτη 2008, 2009 και 2010, τα οποία χρηματοδοτούνται με το ποσό των 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Χρήματα που προέρχονται από την καταλήστευση των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στόχος είναι να προωθήσει τη φθηνή, ευέλικτη και προσωρινή εργασία - όπλο στα χέρια του κεφαλαίου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που το ίδιο δημιούργησε.

Ταυτόχρονα, με την προώθηση διάφορων ληξιπρόθεσμων προγραμμάτων κατάρτισης, αποχαρακτηρίζει από ανέργους όσους συμμετέχουν σε αυτά, ώστε να εμφανίζει πλασματική μείωση της ανεργίας. Γνωστή «αλχημεία», στην οποία καταφεύγουν, χρόνια τώρα, οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Το «Σχέδιο Δράσης» χωρίζεται πρακτικά σε δύο μέρη. Το ένα αφορά σε δράσεις του ΟΑΕΔ και, κυρίως, σε προγράμματα επιδότησης πρόσκαιρων θέσεων εργασίας. Το άλλο σε χρηματοδότηση, κυρίως, προγραμμάτων κατάρτισης ανέργων, από το αποκαλούμενο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ).

Ούτε μία σταθερή θέση εργασίας

Ο ΟΑΕΔ υλοποιεί ή πρόκειται να υλοποιήσει προγράμματα επιχορήγησης ιδιωτικών επιχειρήσεων, του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου Τομέα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) προκειμένου να απασχολήσουν προσωρινά περίπου 240.000 άνεργους. Το συνολικό ύψος της επιχορήγησης από τον ΟΑΕΔ ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η χρονική διάρκεια απασχόλησης των ανέργων ποικίλει από 5 μήνες έως και 24 μήνες.

Με άλλα λόγια, οι εργοδότες εισπράττουν ή θα εισπράξουν τεράστια ποσά χωρίς να εξασφαλιστεί ούτε μία σταθερή θέση εργασίας. Αντιθέτως, οι ίδιοι θα απολαύσουν τη δυνατότητα εκμετάλλευσης πάμφθηνου εργατικού δυναμικού και για αυτό θα χρηματοδοτηθούν από τον ΟΑΕΔ, δηλαδή από τα λεφτά των ίδιων των εργαζομένων.

Από τα προγράμματα αυτά αξίζουν να αναφερθούν τα εξής:

· Μέσα στο 2009, ποσό ύψους 309.000.000 ευρώ που προορίζονταν για τα επιδόματα ανεργίας, θα μετατραπεί σε επιχορήγηση προς τις επιχειρήσεις ιδιωτικού, δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς και στους ΟΤΑ. Ηδη η ΚΕΔΚΕ υπέγραψε την σχετική συμφωνία με την κυβέρνηση. Συνολικά θα εξασφαλιστούν στην εργοδοσία 60.000 άνεργοι, των οποίων το επίδομα ανεργίας θα μετατραπεί σε επιδότηση για τους εργοδότες, οι οποίοι θα απασχολήσουν όλον αυτό το «στρατό των ανέργων» με μειωμένο «κόστος», πληρώνοντας μόνο την διαφορά μέχρι την κάλυψη του μισθού.

· Αναμένεται η προκήρυξη προγράμματος «Μια αρχή, μια ευκαιρία» για την επιχορήγηση επιχειρήσεων ιδιωτικών, δημοσίου και ΟΤΑ με 160.000.000 ευρώ. Στόχος η απασχόληση για πέντε μήνες 40.000 νέων που εγκατέλειψαν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή τέλειωσαν το λύκειο. Οι επιχειρήσεις δεν θα δώσουν ούτε ένα ευρώ ενώ δεν έχουν υποχρέωση να τους απασχολούν ούτε για μία μέρα μετά τη λήξη του προγράμματος. Ο ΟΑΕΔ είναι αυτός που αναλαμβάνει εξολοκλήρου την καταβολή των μισθών και των ασφαλιστικών εισφορών των «απασχολήσιμων» νέων. Το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα με τους ίδιους όρους εφαρμόστηκε και το 2008 χωρίς ακόμα να έχει ολοκληρωθεί.

· Καταρτίζεται ειδικό πρόγραμμα ενίσχυσης των μεγαλοξενοδόχων ύψους 50.000.000 ευρώ, τα οποία θα εισπράξουν οι εποχικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και θα αναλογεί στα επιδόματα ανεργίας για το δίμηνο Απρίλη και Μάη για το σύνολο του εποχικού προσωπικού τους.

· Παράλληλα με τα παραπάνω, ήδη από το 2008, «τρέχουν» προγράμματα ενίσχυσης επιχειρήσεων από τον ΟΑΕΔ για προσωρινή πρόσληψη ανέργων και ημερομηνίας λήξης μετά από 24 μήνες. Ενδεικτικά αναφέρουμε το πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για νέους ανέργους ηλικίας μέχρι 30 ετών, ύψους 101 εκατομμυρίων ευρώ, για προσωρινή απασχόληση ανέργων άνω των 45 ετών, ύψους 99 εκατομυρίων ευρώ, για πρόσληψη ανέργων πλησίον της σύνταξης, ύψους 81 εκατομμυρίων ευρώ.

Επίσης, ο ΟΑΕΔ χρηματοδοτεί τα κατ' ευφημισμόν προγράμματα επιχορήγησης «νέων επιχειρηματιών». Προγράμματα που καλλιεργούν τη ψευδαίσθηση ότι κάποιος άνεργος μπορεί να ξεκινήσει, με πενιχρά μέσα, μια δήθεν επικερδή επιχείρηση. Τη στιγμή που σε κάθε τομέα της οικονομίας χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις κλείνουν ή φυτοζωούν, λόγω της τεράστιας πίεσης που δέχονται από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τη φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνήσεων. Τα προγράμματα αυτά αφορούν σε πάνω από 27.000 άνεργους και το συνολικό ύψος της χρηματοδότησής τους ξεπερνά τα 435 εκατομμύρια ευρώ.

Όλοι συμμέτοχοι στο αντεργατικό «παιχνίδι»

Η χρηματοδότηση των προγραμμάτων κατάρτισης ικανοποιούν τις απαιτήσεις της εργοδοσίας για φθηνό, ευέλικτο και διαρκώς καταρτίσιμο εργατικό δυναμικό. Μέσω αυτών οι εργαζόμενοι θα προσλαμβάνουν πρόσκαιρες και αποσπασματικές γνώσεις που όμως το κεφάλαιο θεωρεί απαραίτητες στην εκάστοτε χρονική περίοδο, για την αύξηση της κερδοφορίας του.

Το συγκεκριμένο «Σχέδιο Δράσης» αποσκοπεί στην κατάρτιση σχεδόν 137.00 ανέργων. Η συνολική χρηματοδότηση φθάνει τα 620 εκατομμύρια ευρώ.

· Τα 230 εκατομμύρια ευρώ αφορούν επιχορήγηση επιχειρήσεων για την κατάρτιση ανέργων, στους κλάδους των κατασκευών, του τουρισμού και στα λεγόμενα «πράσινα επαγγέλματα».

· Επίσης, 50 εκατομμύρια ευρώ θα δοθούν για την εκπαίδευση εργαζομένων που εξαναγκάζονται σε εκ περιτροπής εργασία (μείωση μερών ή ωρών εργασίας με αντίστοιχη μείωση των μισθών). Η εκπαίδευσή τους θα γίνεται τις ημέρες που δε θα εργάζονται και θα λαμβάνουν το υπόλοιπο του μισθού τους από τον ΛΑΕΚ. Ετσι, ουσιαστικά επιδοτείται το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας και ανοίγει ο δρόμος για τη γενίκευσή της. Ενώ τα βάρη και οι υποχρεώσεις των εργοδοτών μεταφέρονται στις πλάτες όλων των εργαζομένων που θα τα καλύψουν με τις εισφορές τους μέσω του ΛΑΕΚ.

Αυτό το τελευταίο μέτρο δεν είναι μόνο μποναμάς στους μεγαλοεργοδότες που έχουν ήδη καταφύγει στην εκ περιτροπής εργασία για να διατηρήσουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους σε περίοδο κρίσης. Επιπλέον, δίνει το σύνθημα για γενίκευση του συγκεκριμένου αντεργατικού μέτρου, αφού κάθε εργοδότης έχει πλέον ένα επιπλέον και ισχυρό κίνητρο για να βγάλει έναν εργαζόμενο εκτός παραγωγής για όσο χρονικό διάστημα εξυπηρετούνται τα κέρδη του.

Ακόμα, μέσω ΕΣΠΑ χρηματοδοτούνται προγράμματα που προάγουν τον «κοινωνικό εταιρισμό» για να αναλάβει το έργο της «προσαρμοστικότητας» των εργαζομένων. Για το σκοπό αυτό θα δοθούν στους «κοινωνικούς εταίρους» 52 εκατομμύρια ευρώ. Στην ίδια κατεύθυνση, θα δοθούν ακόμα 150 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα διαχειριστούν εργοδοτικές οργανώσεις, επιμελητήρια, ΟΤΑ, μη κυβερνητικές οργανώσεις, αλλά και συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Πρόκειται για μια άθλια και επικίνδυνη αποστολή την οποία αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας συνδικαλιστικές οργανώσεις όπου πλειοψηφεί ο εργοδοτικός συνδικαλισμός. Και μ' αυτόν τον τρόπο οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες επιδιώκουν να ενσωματώσουν χιλιάδες εργαζόμενους στη λογική της ψευτοκατάρτισης, σαν το υποκατάστατο της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, χαμηλώνοντας κι άλλο τον πήχη των διεκδικήσεων και προσδοκιών της εργατικής τάξης.

Τέλος, με 25 εκατομμύρια ευρώ θα χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας». Αποδέκτες θα είναι οι «κοινωνικές επιχειρήσεις», δηλαδή ιδιώτες που θα δραστηριοποιούνται με σκοπό το κέρδος σε κοινωνικούς τομεις και υπηρεσίες που θα έπρεπε να προσφέρονται από το κράτος.

Φουσκώνουν το λογαριασμό

Στα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ περιλαμβάνονται και άλλες δράσεις που, μεταξύ άλλων, εξυπηρετούν την κυβέρνηση να επιδείξει, ενόψει ευρωεκλογών, δήθεν «κοινωνικό έργο» με «ξένα κόλυβα».

Ετσι, στο «Σχέδιο Δράσης» περιλαμβάνονται κονδύλια για παιδικούς σταθμούς, για τα προγράμματα «Βοήθεια στο Σπίτι». Με τα κονδύλια αυτά στηρίζεται η ύπαρξη και λειτουργία των ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Ακόμα, συνεχίζεται το καθεστώς ομηρίας των εργαζομένων στις δομές πρόνοιας που επιπλέον παρουσιάζουν μεγάλες ελλείψεις σε σχέση με τις ανάγκες που καλούνται να εξυπηρετήσουν.

Ακόμα περιλαμβάνονται κονδύλια που προέρχονται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, δηλαδή χρήματα του Οργανισμού Εργατικής Εστίας για τον κοινωνικό τουρισμού και του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας για την επιδότηση ενοικίου.

Η ταύτιση της ενεργειακής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ

  Η ταύτιση της ενεργειακής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνεται από τους εκπροσώπους του δικομματισμού με κάθε ευκαιρία, όσο κι αν προσπαθούν να την αποκρύψουν από τους εργαζόμενους, με φραστικές οξύτητες, που τελικά αφορούν την αντιπαράθεσή τους για το ποιος είναι περισσότερο ικανός να την εφαρμόσει. Εξετάσεις στο μεγάλο κεφάλαιο δίνουν και οι δύο, η μεν ΝΔ με το πλεονέκτημα και το βάρος της υλοποίησης των κατευθύνσεων της ΕΕ, το δε ΠΑΣΟΚ με το πλεονέκτημα και το βάρος της κριτικής εκ του ασφαλούς.

Η τοποθέτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχ. Χρυσοχοΐδη, αρμόδιου για θέματα ενέργειας, πριν από λίγες μέρες στο Ενεργειακό Συνέδριο του «Εκόνομιστ», δεν οδήγησε καν στη γνωστή «κονταρομαχία» εντυπώσεων, ίσως επειδή το διεθνές ακροατήριο και η παρουσία των επικεφαλής των εγχώριων επιχειρήσεων, οδήγησαν σε μια «πολιτισμένη», τεχνοκρατική, προσέγγιση του θέματος. Ωστόσο, οι γνωστές επικαλύψεις των δύο κομμάτων στον τομέα της ενεργειακής πολιτικής, εμφανίστηκαν και πάλι σε όλο τους το μεγαλείο, αφορούν τις πρόσφατες τοποθετήσεις τους και αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν καν το δίλημμα της επιλογής ανάμεσά τους και σ' αυτή την περίπτωση.

Οι ταυτίσεις

Ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης ανέφερε αρχικά ότι «μια εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση για να χαράξουμε ενεργειακή πολιτική, είναι η κλιματική αλλαγή». Εθεσε με αυτό τον τρόπο την «περιβαλλοντική» διάσταση της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ η οποία συνάδει με το ευαισθητοποιημένο «κοινό αίσθημα» για την προστασία του περιβάλλοντος. Η κυβέρνηση δεν κάνει κάτι αντίθετο. Πέρα από την απόφασή της να αποκηρύξει το λιθάνθρακα - έστω και αν οι αιτίες της δεν έχουν να κάνουν με την προστασία του περιβάλλοντος -, στις 18 του Φλεβάρη ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης δήλωνε ότι χρειάζεται «τροποποίηση του ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας» και «στροφή σε μια πιο πράσινη κατεύθυνση», ενώ με αφορμή την «Ωρα της Γης» και το σβήσιμο των φώτων για μία ώρα, δήλωνε στις 26 του Μάρτη: «Η προστασία του περιβάλλοντος είναι ψηλά στην ατζέντα του υπουργείου Ανάπτυξης». Και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ ξέρουν ότι με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος μπορούν να προωθηθούν σημαντικά οι «πράσινες μπίζνες» και δηλώνουν ότι θα συμβάλλουν σε αυτή την κατεύθυνση. Να σημειωθεί ότι η δήλωση Χρυσοχοΐδη για την «κλιματική αλλαγή» ήρθε αμέσως μετά την «δέσμευση» 61 ηλεκτροπαραγωγικών εταιρειών της Ευρώπης για εξάλειψη των εκπομπών άνθρακα έως το 2030... με το αζημίωτο. Ολοι μαζί, λοιπόν, στην... κοινή προσπάθεια.

Το ΠΑΣΟΚ δρομολόγησε την «απελευθέρωση» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και ξεκίνησε την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, μεταξύ άλλων. Ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης σημείωσε ότι η ΔΕΗ «θα αποτελέσει για μας όχημα για την αναπτυξιακή προσπάθεια που πρέπει να κάνει η χώρα τα επόμενα χρόνια στον τομέα της ενέργειας». Για να ταυτιστεί με την κυβέρνηση της ΝΔ και τον υπουργό Ανάπτυξης, που επανειλημμένα έχει δηλώσει, όπως και στις 13 του Φλεβάρη: «Σε όλο αυτό το νέο πλαίσιο που διαμορφώνεται, η ΔΕΗ ήταν και παραμένει η κολόνα του ενεργειακού μας συστήματος. Στη ΔΕΗ στηριζόμαστε και θα στηριχθούμε».

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ελέγχονται πλέον για τα καλά από τους ενεργειακούς κολοσσούς. Εκεί είναι το χρήμα, δεδομένης και της υψηλής αποζημίωσης για ηλεκτροπαραγωγή από αυτές. Νέες διατάξεις προωθούνται για περισσότερη ελευθερία στην εγκατάσταση αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως η πολιτική δύναμη που θέλει να πάει τη χώρα... ένα βήμα πιο πέρα. Ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης επισήμανε: «Οχι πια εισαγωγείς και μεταπράτες, αλλά προσπάθεια για κατασκευή κλιμάτων, ή ολόκληρων εγκαταστάσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας». Ωστόσο φαίνεται να έχει τις ίδιες απόψεις και η κυβέρνηση. Ο Κ. Χατζηδάκης σημείωνε στις 19 του Μάρτη, με αφορμή την παρουσίαση του σχεδίου για το «Πράσινο Νησί»: «Θα συμβάλλει στην ανάπτυξη τεχνογνωσίας πάνω στη χρήση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Θα αποτελέσει πεδίο δοκιμών και ανάπτυξης των τεχνολογιών σε πραγματικές συνθήκες και θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την πολιτική της πράσινης οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, αλλά και ένα εθνικό κεφάλαιο για περαιτέρω εκμετάλλευση και εξαγωγή».

Η Ερευνα και Τεχνολογία είναι ένας τομέας στον οποίο δίνει ιδιαίτερη σημασία η ΕΕ, με εκτενείς αναφορές και στη Στρατηγική της Λισαβόνας. Δύο είναι τα βασικά ζητούμενα. Οι δημόσιοι ερευνητικοί φορείς, εκπαιδευτικοί και μη, να δουλεύουν για λογαριασμό των επιχειρήσεων και να στραφούν σε εφαρμογές που θα οδηγήσουν σε επικερδή προϊόντα. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμφωνούν, με τον Μιχ. Χρυσοχοΐδη να δηλώνει ότι πρέπει «να ξαναβάλουμε το Πανεπιστήμιο να δουλέψει και να συνδεθεί με την πραγματική οικονομία» και τον Κ. Χατζηδάκη να λέει στις 8 του Γενάρη: «Να προχωρήσουμε προς την κατεύθυνση της σύνδεσης της έρευνας με την παραγωγή. Γιατί τα δύο αυτά μεγέθη ασύνδετα δεν μπορεί να έχουν τη δυναμική, η οποία απαιτείται. Είναι μια δύσκολη προσπάθεια, γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχει ούτε η παιδεία, ούτε η τεχνογνωσία να προχωρήσουμε, αλλά είναι κρίμα να μην το κάνουμε την ώρα που διαθέτουμε και σπουδαία εκπαιδευτικά ιδρύματα και κυρίως σπουδαία μυαλά». Στις 26 του Φλεβάρη πρόσθετε ότι χρειάζεται «στενή συνεργασία ερευνητικών κέντρων και αγοράς, ώστε η έρευνα και η καινοτομία να αξιοποιούνται για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας».

Στον τομέα της τροφοδοσίας με φυσικό αέριο, ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης δήλωνε στο Διεθνές Ενεργειακό Συνέδριο ότι «πρέπει να είμαστε πάρα πολύ τολμηροί, πάρα πολύ οραματικοί, εξαιρετικά επιθετικοί μέσω των διπλωματικών μας σχέσεων» για «τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού της χώρας». Αυτό λένε και οι Αμερικάνοι, αυτό λένε και οι ηγέτες της ΕΕ, αυτό λέει το ΠΑΣΟΚ, αυτό λέει και η κυβέρνηση μέσω του Κ. Χατζηδάκη, που στις 16 του Μάρτη σημείωνε ότι ο ένας από τους δύο άξονες της ενεργειακής στρατηγικής της κυβέρνησης είναι: «Ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού με διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών. Για το σκοπό αυτό αξιοποιούμε τη γεωστρατηγική θέση της χώρας μας και την αναδεικνύουμε σε ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή».

Ολα τα παραπάνω είναι ενδεικτικά σημεία ταύτισης της ενεργειακής πολιτικής των δύο κομμάτων. Υπάρχουν πολύ περισσότερες, συμπτώσεις. Συμφωνούν και οι δύο ότι πρέπει να ενισχυθούν τα επιχειρηματικά συμφέροντα στον ενεργειακό τομέα και στις ΑΠΕ. Προωθεί το ένα νομοσχέδιο μετά το άλλο η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ ασκεί κριτική για τις... καθυστερήσεις. Ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης δήλωνε στο Συνέδριο ότι οι Ελληνες είμαστε γενικά ρυπαροί, επιβαρυντικοί για το περιβάλλον, και ο υπουργός Ανάπτυξης εξέθετε τα μέτρα για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό με την προστασία του περιβάλλοντος. Πάνω και πέρα από όλα αυτά, συναινούν και συναγωνίζονται στην υλοποίηση της «απελευθέρωσης» της αγοράς ενέργειας.

Η θέση του ΚΚΕ

Στη βάση αυτών των συμπτώσεων, η επιλογή δεν προσφέρεται ως δυνατότητα. Μπορεί και οι δυο «μονομάχοι» να ισχυρίζονται πως η πολιτική τους έχει ως στόχο τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του ελληνικού λαού, αλλά είναι ένα ακόμη ψέμα. Γιατί προσεγγίζουν την ευημερία των πολιτών μέσω της ευημερίας των επιχειρήσεων και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, πράγματα ασύμβατα μεταξύ τους. Είναι πολλά αυτά που μπορούν να ειπωθούν για το κατά πόσο αυτή η πολιτική είναι σε θέση, και έχει την πρόθεση, να υπηρετήσει το λαϊκό συμφέρον. Ωστόσο, είναι η αντίθετη άποψη, ο άλλος δρόμος, στον οποίο πρέπει να αναζητηθεί η λύση. Στην πρόταση του ΚΚΕ για την ενεργειακή πολιτική, τους στόχους που πρέπει να υπηρετεί, το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον στο οποίο μπορεί να γίνει πράξη. Για κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στις πρώτες ύλες, τα μέσα παραγωγής, τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής. Για έναν αποκλειστικά κρατικό, ενιαίο φορέα ενέργειας, μηχανισμό της λαϊκής οικονομίας, με σκοπό την εξασφάλιση φτηνής λαϊκής κατανάλωσης, την πλήρη αξιοποίηση των εγχώριων πρώτων υλών, τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, την ασφάλεια των εργαζομένων.